Leandra vom Welland
Lilly, Pippi…

17 november 2007 ~ 13 september 2017

Voor het slapen gaan kijken we uit ons raam
We zien ontelbare sterren staan
zo dichtbij….
We voelen ons warm en blij
want één van die sterren dat ben jij.

Dan verstoort een wolkenpartij onverwacht deze nacht
Schijnbaar verder dan wij hadden gedacht
zien wij nog net een stervende ster
Ver, heel ver
fluistert de wind je naam
Wij sluiten ons raam
Een traan…
We moeten je laten gaan.


Floor van Diemensland
Floorti, Floorti, Floorti…..

 

10 juli 2007 ~ 27 augustus 2015

Laat me in je armen rusten
Het is zo´n veilig gevoel
Laat me in je armen rusten
Dit is het einde van mijn doel
Het voelen van de warmte
Het voelen van je lichaam
Het strelen van je zachte huid
Dat fijne gevoel in mijn gedachten
Maakt het niet zo moeilijk
Als ik voor altijd mijn ogen sluit.

Vaarwel lieve Floorti, voor altijd bij ons in gedachten!


Olayla des Frétillons
Dag lieve meid……

Dansen naar het licht.

Tijd is wijsheid, je bent verkoren om te gaan.
Met trots kunnen we zeggen, dat je in onze harten blijft voortbestaan.

Dansend naar de hondenhemel, dansend naar het licht.
Ga maar lieve Olayla, doe je ogen maar dicht.

Een waardig vertrek, dank zei een waardig bestaan.
Je hebt het verdiend, nog een laatste groet en dan laten wij jou gaan.

Dansend naar de hondenhemel, waar pappa Montego en mamma Runa op je wachten.
Vaarwel lieve Olayla, voor altijd in onze gedachten……


Artego van Diemensland
Vaarwel “Groot Man”

20 november 2004 ~ 24 september 2012

Waarom al dat vechten,
waarom al die pijn?
Je wilde hier niet weg,
je wilde bij ons zijn.
De strijd was oneerlijk
en helemaal niet terecht
Je wilde graag nog verder
maar verloor heel snel dit gevecht.


Zissy vom Welland
Tante Pollewop is niet meer…..
op 18 juli 2011 moesten wij van onze Zissy afscheid nemen.

16 maart 2002 ~ 18 juli 2011

Dag lieve, kleine, grote meid,
In je ogen vergaten we altijd de tijd
Omdat uit je schitterende ogen altijd kon blijken
Dat je met een zomerdag was te vergelijken
We zouden er alles doen om naar je toe te gaan
Maar het kan niet, je kon het leven niet meer aan

Noch weg, noch vergeten
De band die er nog steeds is, die liefde mag heten
We zullen altijd van je houden, zoals nu en weleer
We voelen je elke seconde nog, keer op keer
De dood kan jou niet in zijn schaduw laten staan
Zolang in deze zinnen zul je altijd blijven bestaan


Ebel van Diemensland
Kleine Bärli….

10 september 2006 ~ 29 maart 2010

Bij jou geboorte werd je slechts een week gegeven,
wonder boven wonder ben je ruim 3,5 jaar bij ons gebleven
Fenomenaal was jou karakter,
jou lichaam helaas je grote zwakte
Lieve Bärli ga maar fijn naar opa Montego toe
rust zacht kleine meid, nooit meer moe.


Montego vom Dreiburgenland
Ciao “Tego-beer”, mijn mannetje, zo uniek…
ooit zien we elkaar weer!

5 november 2000 ~ 4 juni 2007

Zo onwerkelijk toen je ons verliet,
glimlach door herinnering, tranen vol verdriet
Dood is ’n zekerheid in dit leven,
zelfs de oudste boom zal ’t eens begeven
Maar jouw wortels gaan nooit verloren,
want zie, een nieuwe kiem in ’t ochtendgloren…

Tijdens onze vakantie op Kuredu Island op de Malediven zagen we dat veel bezoekers een palmboom hadden gepland met een bordje erbij. De meeste naar aanleiding van een huwelijksreis op dit eiland. Ons leek het een leuk idee om voor onze Montego een palmboom te planten. Zo gebeurde het dus dat op 15 januari 2008 op ruim 8000 km van thuis, op een eiland in de Indische oceaan, een palmboom werd gepland voor onze Montego.

 


Vaarwel lieve vriend
Nelson

Als je ouder wordt en niet meer weet waar je bent,
als je mensen ziet, maar ze niet echt meer herkent,
als je toch blijft strijden om bij ons te leven,
dan hopen wij dat je nu de rust is gegeven.