De historie over ons en onze honden

In 1987 hebben wij onze eerste Leonberger bij de Duitse kennel vom Haus Voerde gekocht, deze kennel bestaat al heel lang niet meer. Toen al was de Duitse club in het spel. Van Mw. Beutelspacher, die toen de puppy bemiddeling deed, kregen we het adres. Basko vom Haus Voerde, genoemd Nelson, was een gezonde lieve en zelfbewuste reu die op de tentoonstellingen goede resultaten behaalden. Een bijzonder goedmoedige vriend die helaas niet ouder werd dan 10 jaar.

Basko vom haus Voerde (Nelson) was een zoon van Gyrcsitarjan Wagyalom ( N.H.S.B. 1242119 )
en Bera von Edersee ( VDH / D.L.Z.B.Nr.7907 ) hij werd geboren op 13 mei 1987, VDH / D.L.Z.B.Nr. 918

In 1991 kochten wij bij dezelfde fokker een tweede reu, Humphrey von Haus Voerde. Humphrey was een duveltje in een doosje en deed alles wat god verboden had. Hij was een hele mooie en lieve hond die alles in zich had om een goede tentoonstellingshond te worden. Tot onze onsteltenis kreeg Humprey, een door voor ons nog steeds onbekende reden, een infectie aan zijn hartklep en overleed binnen 24 uur op een leeftijd van 8 maanden. Tijdens een wandeling in het bos heeft hij waarschijnlijk van een kadaver gevreten. Het hierbij opgelopen virus was waarschijnlijk al langer in zijn lichaam aanwezig maar kwam heel plotseling tot uitting. Tijdens een normale avondwandeling ging hij plotseling liggen en is ook niet meer opgestaan. Bij de dierenarts is hij dan s’nachts overleden. De leerschool die we hier uit kunnen trekken is dat we tijdens het wandelen de honden altijd goed in de gaten moeten houden zodat ze geen gevaarlijke rommel eten. Voorkomen is beter dan genezen.

Na deze tegenslag hadden we gelukkig onze Nelson nog, met wie we nog vele prachtige jaren hebben verbracht. In 1996 kreeg Nelson plotseling suikerziekte. Nu is het zo dat met regelmatige insulinespuiten deze ziekte goed te behandelen is, maar naar een paar maanden moesten we de dosis steeds weer vehogen totdat hij bijna door een overdosis in coma geraakte. Tevens was hij niet meer in staat zijn urine op te houden zodat er een onwaardige situatie voor Nelson ontstond. We hebben altijd gezegd dat als onze honden zichzelf niet meer kunnen verzorgen of ze leiden ondraaglijke pijnen, dan laten wij ze onmiddellijk inslapen. En zo is het dan ook gebeurt, we hebben bij de dierenarts afscheid van Nelson genomen en we zijn bij hem gebleven totdat hij in een diepe slaap was. Het was de zwaarste weg die we ooit in ons leven hebben gemaakt. Met respect hebben we Nelson laten cremeren. Toen kwam die grote leegte, niemand die je begroet als je thuis komt, geen wandelingen meer, een leeg bed en die akelige stilte in huis………….

Na een half jaar zonder Leonberger konden we de stilte in huis bijna niet meer uithouden. We misten onze vriend natuurlijk verschrikkelijk. Één ding was in elk geval zeker, dit gebeurt ons nooit meer. Eerst kregen wij onze Nelson2 en daarna kwam onze Jerôme vom Dreiburgenland. Via het toen nog prille internet kwamen wij bij de kennels vom Welland en vom Dreiburgenland terecht. Ons werd onmiddellijk duidelijk dat daar onze toekomstige Leo’s vandaan zouden komen. Het gevolg was Montego vom Dreiburgenland en nog geen jaar later onze eerste teef Zissy vom Welland. Toevallig genoeg is het kringetje dan bijna weer rond want de vader van Zissy heeft in de vijfde generatie het bloed van ” Haus Voerde ” en een zus van de moeder van onze eerste Nelson : Bianca von Edersee.

MontegoZissyOlayla

Met Montego, Zissy en Olayla hebben wij de fokselectiekeuring van de LHCN met succes doorlopen en zij werden toegelaten tot de fokkerij volgens de internationale norm, Zissy heeft ook deelgenomen aan de karakterschets van Leo Libero en Montego heeft met succes de Duitse ZTP keuring doorstaan. Montego heeft in zijn leven meerdere nesten verwekt waaruit bijzonder mooie, gezonde en lieve Leonbergers zijn ontstaan. De eerste dekking van Montego was een combinatie tussen hem en La Leondra Runa des Frétillons. Deze had tot gevolg dat wij het natuurlijk niet konden laten, om één van Montego’s eerste kinderen voor ons zelf te behouden. Olayla des Frétillons, een dochter van Montego, kwam in juni 2003 bij ons.

In oktober 2003 kregen wij van de Raad van Beheer, de bevestiging van onze kennelnaam en op 20 november 2004 werd dan eindelijk ons eerste nest geboren, vader en moeder waren onze Montego vom Dreiburgenland en Zissy vom Welland. De eerste “van Diemenslandjes” waren een feit.N